Odbranili smo titulu, ovog puta sa 4 boda više od najvećeg rivala, ekipe Mladosti, koju smo pobedili oba puta, i to bez primljenog gola. Tim je bila skoro isti kao prošle godine, nijedno pojačanje nije dovedeno, štaviše, bili smo na papiru nešto slabiji, jer su dvojica naših vaterpolista, Velimir Jovanović i Dragoslav Šiljak, okončali karijere.

Partizan je ove godine osvojio još jednu titulu. Negde na polovini između dva prvenstva, održan je po prvi put Kup evropskih šampiona. Sa samo jednim nerešenim rezultatom, u prvoj utakmici polufinalne grupe, i pobedama u svih preostalih 9, Partizan je postao prvi prvak Evrope. Kao pojačanje, na finalnom turniru, za nas je igrao i Ozren Bonačić iz Mladosti, koji je dao veliki doprinos osvajanju titule prvaka Evrope, i koji je, zajedno sa Muškatirovićem, Sandićem i Jankovićem, izabran u idealnu postavu finalnog turnira.

Drugi Kup evropskih šampiona igran je u tri faze. Partizan se, pre finalnog turnira, takmičio u Turkoanu (Francuska, kvalifikacioni turnir) i Đenovi (polufinalni turnir). Finalni turnir je održan u Milanu, od 9. do 11. aprila. Naš klub, nažalost, nije uspeo da odbrani titulu prvaka Evrope, pošto je u odlučujućem meču poražen od italijanskog Pro Reka, kog je, kao što možete videti, pobedio oba puta u prethodnima fazama takmičenja

Igrali su: Milan Muškatirović (8), Zoran Janković (8/16), Mirko Sandić (8/16), Boris Čukvas (8/3), Đorđe Perišić (8/4), Feliće Tedeski (8/2), Branko Živković (8/2), Nenad Manić (8/2), Ljubiša Mečkić, Boško Novaković (G), Goran Matičević, Rajko Ignjačević, Mihajlo Šajn, Branimir Glidžić, Miloš Marković

Četvrti učesnik polufinalnog turnira u Đenovi, nemački šampion Rote Erde, odustao je od takmičenja.